http://www.komchadluek.net

Posted by สุทธิชัย หยุ่น 26 เมษายน 2555

ผมชอบโครงการ “โตไปไม่โกง” ที่กำลังสอนให้เด็กไทยรังเกียจเรื่องคอร์รับชั่นและฉ้อฉลทุกอย่างตั้งแต่อายุยังน้อย

เพราะถ้าปล่อยให้โตขึ้นมาด้วยค่านิยม “ถ้าเก่งแล้วโกงไม่เป็นไร” ผมว่าประเทศชาติคงจะล่มจมเป็นแม่นมั่น

เพราะสังคมไทยพิสูจน์แล้วว่ายิ่งเรียนมาก, ยิ่งฉลาดมาก, หากเป็นโจรแล้วไซร้, ก็จะเป็นมหาโจรที่สามารถจะโกงบ้านโกงเมืองได้อย่างน่าหวั่นเกรงยิ่งนัก

แต่ถ้าหากอบรมสั่งสอนตั้งแต่เยาว์วัย, ให้เด็กไทยตั้งแต่อนุบาลและประถมต้นแยกดีแยกชั่ว, รังเกียจเดียดฉันท์คนโกงหรือคนที่เอาเปรียบคนอื่น, และต่อต้านความเป็น “ศรีธนญชัย” แล้วไซร้, มาตรฐานทางศีลธรรมของสังคมไทยก็จะดีขึ้นอย่างไม่ต้องสงสัย

แต่เรื่องอย่างนี้ทำเองคนเดียวไม่ได้, หรือจะให้เป็นหน้าที่เพียงเฉพาะคนกลุ่มหนึ่งคนใดในสังคมก็ไม่ได้ เพราะการสร้างคนไทยรุ่นต่อไปให้เป็นคนดีและต่อต้านคนเลวนั้นเป็นหน้าที่ของทุกคน ทุกวัน และทุกกรณี

ผมสิ้นหวังในคนรุ่นนี้ที่จะต่อต้านการฉ้อฉลแล้วหรือจึงได้พูดถึงการฝึกคนรุ่นต่อไป?

บางครั้งต้องยอมรับว่าพอได้ยินคนในสังคมวันนี้พูดจาเรื่องนี้ก็ให้ท้อถอยไม่น้อย เพราะคนไทยไม่น้อยต้องการจะอยู่ข้างคนรวย, คนมีตำแหน่งแห่งหน, และบ่อยครั้งสอนสั่งไปถึงลูกหลานว่าการจะทำอะไรให้สำเร็จในชีวิตนั้นจะต้อง “มีเส้นมีสาย”

ร้ายแรงถึงขั้นที่ว่าเด็กไทยในหลายครอบครัวมีความรู้สึกว่าการเป็นคนไม่มีเส้น, ไม่มีสิทธิ์พิเศษ, ไม่สามารถลัดคิวหรือผ่ากฎเกณฑ์นั้นเป็นคนที่ล้มเหลว

เด็กบางคนถึงกับต่อว่าต่อขานบิดามารดาของตนว่าทำไมจึงไม่รู้จักผู้ใหญ่ที่จะพาเข้าโรงเรียนชื่อดัง? ทำไมไม่มีเพื่อนร่วมรุ่นที่มีฐานะใหญ่โตในบ้านเมืองเพื่อให้ครอบครัวของตนจะได้อะไรเป็นการเฉพาะ, ไม่ต้องเหมือนคนอื่น ๆ ที่เป็น “ครอบครัวธรรมดา”

แต่ก่อน, เด็กไทยจะภูมิใจที่สอบเข้าโรงเรียนได้ด้วยตนเอง หรือสามารถสมัครงานด้วยตนเองจนได้งานการทำเป็นเรื่องเป็นราวโดยไม่ต้องรบกวนให้พ่อแม่หรือญาติพี่น้องต้องเป็นคนใช้ความรู้จักเป็นการส่วนตัวเพื่อวิ่งเต้นให้เข้าเรียนหนังสือหรือทำงานได้

แต่วันนี้ ค่านิยมที่เคารพในความมีศักดิ์ศรีแห่งตนล่มสลายหายไปไหน, ผมก็มิอาจจะทราบได้ แต่รู้แน่ ๆ ว่าความ “หยิ่งในตนเอง” ที่จะไม่ใช้วิธีการที่ผิดปกติหรือไม่ยุติธรรมต่อคนอื่นนั้นได้หดหายไปมากโขอยู่

จนเมื่อผมได้อ่านพบโครงการ “โตไปไม่โกง” จึงมีความยินดีเป็นพิเศษ

เป็นโครงการ่วมมือของกรุงเทพมหานคร, ศูนย์สาธารณประโยชน์และประชาสังคมของสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ (นิด้า) และองค์กรเพื่อความโปร่งใสในประเทศไทย

เป้าหมายร่วมกันคือการแก้ปัญหาทุจริตคอร์รับชั่นที่ฝังรากลึกในสังคมไทย

และต่างก็ตระหนักตรงกันว่าการจะแก้ปัญหานี้ต้องเริ่มต้นปลูกจิตสำนึกตั้งแต่เด็กในรั้วโรงเรียน

ปล่อยให้ถึงชั้นมัธยมก็อาจจะสายไปเสียแล้ว

ผมยิ่งดีใจมากขึ้นเมื่อได้ข่าวว่าล่าสุดมีคุณครูกว่า 1,000 คนแล้วที่เข้าร่วมการอบรมในหลักสูตร “โตไปไม่โกง” เพื่อติวเข้มกลวิธีต่าง ๆ เพื่อจะได้กลับไปสนอนักเรียน

วิธีสอนก็ต้องใช้รูปแบบหลายด้าน (เพราะคนทุจริตบ้านเมืองนั้นมีกลเม็ดมากมายหลายอย่าง) ไม่ว่าจะเป็นการทำผ่านเพลง, ศิลปะ, นิทาน, การเล่นละคร

เพราะการเพียงแค่บอกว่าการโกงฉ้อฉลไม่ดี, เป็นอันตรายต่อบ้านเมืองและเป็นสิ่งที่ไม่ควรทำนั้นเห็นจะไม่พอ เพราะจะต้องมการสื่อผ่านทั้งเพลง, นิทาน, ละครและการแลกเปลี่ยนกันในชีวิตประจำวัน

การจะให้เด็กโตไปไม่โกงนั้นจะต้องทำอย่างแนบเนียนและต้องไม่เหมือนเป็นการยัดเยียดให้ต้องเชื่อ หากแต่จะต้องสอดแทรกค่านิยมเช่นว่านี้ไปในรูปแบบจริงจังและบันเทิงไปพร้อม ๆ กัน

คุณครูคนหนึ่งที่เข้าอบรมโครงการนี้บอกว่าสภาพแวดล้อมและสภาพสังคมที่เปลี่ยนไปของไทยเรานั้นทำให้ปัญหาเรื่องเด็กโกงหรือมีพฤติกรรมที่ส่อไปในทางทุจริตรุนแรงกว่าสมัยก่อนถึง 10 เท่า

เพราะเด็กสมัยนี้หากมาจากสิ่งแวดล้อมที่ไม่เหมาะก็อาจจะเข้าใจผิดคิดว่าการเป็น “ศรีธนญชัย” คือหลอกลวงปลิ้นปล้อนหาทางหลบเลี่ยงความรับผิดชอบและเอาตัวรอดด้วยวิธีการที่ไม่ชอบมาพากลทั้งหลายเป็นวิธีการที่เท่และทันสมัยด้วยซ้ำไป

ครูที่เข้ามาร่วมอบรมบอกว่าเด็กไทยไม่ชอบการคิดวิเคราะห์, ไม่ชอบท่องจำ, จึงต้องใช้วิธีให้ซึมซับเองอย่างเป็นธรรมชาติที่สุด

วิจัยแล้วสรุปได้ว่าการจะให้เด็กไทยปรับวิธีคิดและค่านิยมเกี่ยวกับเรื่องทุจริตประพฤติมิชอบอย่างชัดเจนนั้นจะต้องทำผ่านดนตรีหรือบทเพลง ศิลปะ นิทาน เกมการละเล่นและละคร

เริ่มต้นหลักสูตรนี้จะใช้สอนในโรงเรยนสังกัดกรุงเทพมหานคร 280 แห่ง และจะขยายไปให้ครบ 431 โรงเรียนต่อไปโดยจะสอนเฉลี่ยสัปดาห์ละหนึ่งชั่วโมง

ผมเชื่อว่าโครงการนี้คงไม่ได้จำกัดอยู่เฉพาะโรงเรียนใน กทม. เท่านั้น แต่จะต้องขยายออกไปทั่วประเทศเพราะโรคมะเร็งร้ายแรงที่มีชื่อว่า “คอร์รัปชั่น” นั้นได้ระบาดลามออกไปอย่างกว้างขวางทั่วทุกหัวระแหงของประเทศแล้ว

ถ้าบ้านเมืองเจอสภาพ “โตไปแล้วยังไงก็โกง” ก็เป็นอันเชื่อได้ว่าสังคมจะถึงกาลล่มสลาย

ดังนั้น, จึงต้องช่วยกันรณรงค์และส่งเสริมให้เด็กไทยวันนี้มีความมุ่งมุ่นว่า “โตไปจะไม่โกง”

ถ้าเป็นอย่างนี้, ผมก็ยังพอจะนอนตายตาหลับได้

http://www.oknation.net/blog/suthichai/2012/04/26/entry-1