นิทาน ความดีสีเหลืองส้ม

นิทาน ความดีสีเหลืองส้ม

อ้างอิงเค้าโครงจากมูลนิธิเด็ก

เช้าวันหนึ่งในฤดูฝนคุณมะกรูดสะบัดกิ่งก้านดีใจที่มีใบ จิ๊บๆๆนกส่งเสียงร้องรับกันแต่เช้า แจ๊บๆๆจั๊บๆๆ
โอ้!มีหนอนจุดน้ำเงินตัวหนึ่งกำลังแทะกินใบมะกรูดอย่างเอร็ดอร่อยแทะเร็วเหมือนกับเครื่องจักร คุณมะกรูด
โกรธมาก จึ่งครุ่นคิดวางแผนขับไล่เจ้าหนอนน้อยทั้งวัน คืนนั้นขณะที่หนอนจุดน้ำเงินกำลังหลับสบาย
ต้นมะกรูดก็สั่นไหวไปทั้งต้นจนหนอนจุดน้ำเงินสะดุ้งตื่นมีเสียงใหญ่ทุ่มดังก้องขึ้นในความมืด

“ข้าคือเจ้าเมืองสีดำ เหลือเวลาเพียง 3 วันเท่านั้น เจ้าต้องจากโลกนี้ไปอยู่เมืองสีดำกับข้า”

หนอนจุดน้ำเงินกลัวจนตัวสั่นงันงก

“ผะ…ผ..ผมเพิ่งเกิดมาเมื่อวาน จะต้องจากโลกนี้ไปแล้วหรือครับ”

“เจ้าจะอยู่บนโลกนี้ได้ยาวนานขึ้นอีก เพียงแค่เดินทางออกไปหาความดี 3 ประการ มาให้ข้าแล้วอีก 3 วัน
ข้าจะกลับมาหาเจ้าใหม่ ฮ่า ฮ่า ฮ่า”

หนอนจุดน้ำเงินนอนไม่หลับ เพราะคิดไม่ออกว่าจะไปหาความดี 3 ประการ มาได้ที่ไหนและที่แย่ไปกว่านั้น
มันยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าความดีมีรูปร่างอย่างไรและมีสีอะไรอะไรด้วย รุ่งเช้า เมื่อหนอนจุดน้ำเงินเห็นพระอาทิตย์
ดวงกลมโตเหมือนที่มองเห็นเป็นสิ่งแรกตอนออกมาจากเปลืองไข่หนอน มันจึงคิดว่าความดีอาจเป็นแสงกลมๆ
สีเหลืองส้มก็เป็นได้ หนอนจุดน้ำเงินไต่ลงจากต้นมะกรูดด้วยใบหน้าที่เศร้าสร้อย มันขอโทษคุณมะกรูดที่กัด
กินใบจนโกร๋น แล้วก็ลาจากไป หนอนจุดน้ำเงิน เดินทางไปทิศตะวันออกระหว่างทาง มีมดเฒ่าตัวหนึ่งนั่งเศร้า
คอตกเพราะหาอาหารไม่ได้ เมื่อหนอนจุดน้ำเงินเดินเข้ามาใกล้ หนอนของมดเฒ่าก็กระดุกกระดิก

“เธอมีน้ำหวาน!ฉันขอแบ่งเป็นอาหารสักเล็กน้อยได้ไหม ได้เวลากลับรังแล้ว ฉันยังหาอาหารไม่ได้เลย”

หนอนจุดน้ำเงินลองเอี่ยวตัวไปแตะบริเวณปล้องท้ายสุดของลำตัว จึงได้รู้ว่าตนเองมีน้ำหวานจริงๆมันเต็ม
ใจปันน้ำหวานให้มดเฒ่ากินจนท้องบวมเป่ง มดเฒ่าชอบใจหนอนจุดน้ำเงินก่อนเดินลากท้องกลับรังไป พระ
อาทิตย์ตกแล้ว หนอนจุดน้ำเงินไม่ได้กินอาหารเลยอ่อนเพลียมาก จึงพักนอนหลับใต้กอหญ้าหลับไปเสียนาน
จนถึงช่วงบ่ายของอีกวัน  แง! เสียงร้องไห้ดังจ้า ทำให้หนอนจุดน้ำเงินตื่นขึ้น ลูกจิ้งหรีดกำลังร้องไห้เพราะ
หมวกสีชมพูใบจิ๋วปลิวไปตกอยู่กลางแอ่งน้ำนั่นเอง  หนอนจุดน้ำเงินไต่ขึ้นไปบนใบของต้นดาวกระจายช่วย
เก็บหมวกให้ลูกจิ้งหรีดน้อย มันพยายามเอื้อมสุดเท้าสั้นๆจนพลาดตกลงปืโชคดีที่มันปล่อยเส้นใยติดกับปลาย
ใบไว้ได้ทัน หนอนจุดน้ำเงินเพิ่งรู้ตัวเองว่าทำแบบนี้ได้ มันเก็บหมวกได้สำเร็จ จิ้งหรีดน้อยรับหมวกเปียกน้ำมา
ใส่แล้วพูดว่า

“ขอบคุณครับ คุณหนอนใจดี”

หนอนจุดน้ำเงินอมยิ้มเล็กน้อยแล้วใบหน้าก็กลับมาเศร้าเหมือนเดิม เมื่อคิดว่า วันที่สองแล้วแต่มันยังไม่พบ
ความดีซักประการ  ฟ้ามืดลงเป็นยามค่ำคืน หนอนจุดน้ำเงินเดินไปได้ไม่ไกลก็เห็นแสงกลมๆสีเหลืองส้มกะพริบ
วิบวับลอยอยู่เต็มไปหมด มันยิ้มกว้างดีใจ “นี่อาจจะเป็นความดีมีเยอะแยะแบบนี้ ผมก็อยู่บนโลกนี้ได้อีกนาน
หนอนจุดน้ำเงินมองหาความดีที่อยู่ใกล้พื้นที่สุดแล้วกระโดดเข้าตะครุบไว้ทันที

อูย…ย…ขาฉันหักแล้วเสียงความดีร้องด้วยความเจ็บปวดหนอนจุดน้ำเงินมองดูดีๆจึงเห็นชัดว่ามันคือหิ่งห้อย
หนอนจุดน้ำเงินผิดหวังเล็กน้อยแต่ก็รับผิดชอบอยู่ดูแลคุณหิ่งห้อยจนบินได้เหมือนเดิม

“ฉันขอบใจเธอมากจ๊ะ”  คุณหิ่งห้อยกล่าวก่อนบินจากไป

ในเช้าวันที่ 3  หนอนจุดน้ำเงินตัดสินใจกลับไปที่ต้นมะกรูดเพื่อรอเจ้าเมืองสีดำมันมาถึงโคนต้นมะกรูดใน
ตอนพลบค่ำเสียงเจ้าเมืองสีดำก็ดังขึ้น

“ไหนล่ะความดีที่เจ้าจะเอาแลกชีวิต”

หนอนจุดน้ำเงินสะดุ้งโหยง  “ผมหาความดีไม่เจอ ผมพร้อมจะไปเมืองสีดำแล้วครับ”

แท้จริงแล้ว เจ้าเมืองสีดำก็คือคุณมะกรูดนั่นเอง

“ทุกอย่างที่เธอทำนั่นคือความดี แบ่งปันมดเฒ่า ช่วยลูกจิ้งหรีดและรับผิดชอบดูแลหิ่งห้อย ฉันต้องขอโทษ
เธอด้วยเจ้าหนอนน้อย นี่คือแผนที่ฉันคิดขับไล่เธอไปไกลๆจากใบมะกรูดอ่อนๆ แต่ฉันก็คิดไว้ว่าฤดูฝนคราว
หน้าใบมะกรูดอ่อนจะผลิออกมาใหม่ ฉันดีใจมากถ้าเธอไม่โกรธฉัน”

หนอนจุดน้ำเงินเข้าใจแล้วว่าความดีเป็นอย่างไร มันยิ้มกว้างให้อภัยคุณมะกรูดแล้วไต่ขึ้นไปกินใบมะกรูด
อย่างเพลิดเพลิน แจ๊บๆๆจั๊บๆๆ หนอนจุดน้ำเงินใช้ชีวิตอย่างมีความสุข ทำความดีและช่วยเหลือผู้อื่นเสมอ
มาจนกระทั่งมันกลายเป็นผีเสื้อสีน้ำเงินที่สวยที่สุดและบินลาคุณมะกรูดไป